De wedergeboorte van Michael Schumacher

Ontwaken2

Het moet een mooi moment geweest zijn, afgelopen maandag, toen een neuroloog uit Grenoble aan het bed van Michael Schumacher ging staan en bevestigend knikte.
‘Ja, hij is wakker.’

Een zucht van verlichting bij de familie, na maanden wachten, na zoveel valse hoop. Want in elke spastische beweging dachten ze het moment van ontwaken te ontwaren.

Amper een uur later berichtten de media dat de voormalige F1-piloot het ziekenhuis had geruild voor een revalidatiecentrum. ’s Avonds meldde een internetkrant dat ‘Schumacher al had gecommuniceerd met zijn familie’. Onder het artikel stonden goedbedoelde reacties van lezers die hoopten dat Schumi’s revalidatie ‘voorspoedig zou verlopen’ en dat hij ‘volledig de oude’ zou worden. De berichtgeving deed bij sommige mensen het beeld ontstaan van Schumacher die zich de slaap uit de ogen wrijft, zijn familie vraagt wat er al die maanden gebeurd is, en naar het revalidatiecentrum vertrekt om zijn weggeteerde spieren weer aan te sterken.

Zovele jaren geleden keek ik in een ziekenhuiskamer naar een neuroloog. Hij wandelde rond het bed, wreef even over zijn kin en zei dan:
‘Ja, ze is wakker.’

Al snel beseften we dat ‘wakker worden’ een misleidende term is na een coma. Van iemand die wakker wordt, verwacht je dat hij verder gaat, dat hij het leven herneemt. De slaap is een druk op de pauzeknop.

Wat gebeurt na een coma is geen ontwaken; het is een wedergeboorte. Het is geen pauze, maar een reset. Als een baby moet de patiënt zijn eigen lichaam en de wereld leren kennen. Communiceren doet hij door met de ogen te knipperen of in een hand te knijpen. Grijpen, bewegen, slikken; zelfs de simpelste basisfunctie moet opnieuw aangeleerd worden.

Ik moest terugdenken aan het engelengeduld waarmee de therapeuten in het revalidatiecentrum van UZ Gent hun patiënten begeleiden naar een nieuw leven, aan de voorzichtigheid waarmee ze deze gebroken mensen stapje voor stapje oplappen. Eerst van de ene zij op de andere leren rollen, benen strekken, een bal gooien en vangen. Pas later, weken of maanden na de wedergeboorte, volgen de aartsmoeilijke zaken: tanden poetsen, een hemd knopen, veters strikken. De patiënten zijn blij met elke kleine stap die ze maken, maar de mens die ze waren, worden ze nooit meer.

De fans die hopen dat Schumacher ooit nog op skilatten een berg afglijdt, staat een ontgoocheling te wachten.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s