De Schaduw van Dick Bruna

Het nieuws over het overlijden van Dick Bruna katapulteerde me terug naar de avond van 1 juni 2010. Ik zat in de Melkweg in Amsterdam, op het puntje van mijn stoel, gefocust op één zaak: de zeefdruk in de handen van Marion Pauw.

De zeefdruk hoorde bij de Schaduwprijs, de prijs voor het beste Nederlandstalige thrillerdebuut. De afbeelding was eenvoudig: een zwart figuurtje op een wit vel A4-papier.

Maar o, o, o, wat wilde ik die zeefdruk graag! Hij was van de hand van Dick Bruna, wereldberoemd als de geestelijke vader van nijntje, maar daarnaast ook de geniale ontwerper van talloze covers van De Zwarte Beertjes-pockets. In die reeks verschenen ook ontelbare avonturen van Havanks detective De Schaduw, het figuurtje dat was afgebeeld op de zeefdruk.

‘Ik had veel bewondering voor Havank’, zei Dick Bruna daar zelf over in het boek Gesprekken met Dick Bruna van Céline Rutten. ‘Degene voor wie ik het liefst omslagen heb gemaakt, was Havank. Het werk van Simenon ging wel veel dieper en paste ook veel beter bij mijn karakter, bij mijn werk en bij de sferen van Parijs die mij lief zijn. Maar bij de omslagen van Havank had ik het gevoel: hier heb ik de eenvoud bereikt die ik altijd wilde bereiken.’

Die mooie juni-avond in 2010 ontving ik de zeefdruk, nummer 15/15, uit de handen van Marion Pauw. Sindsdien hangt het prominent in de woonkamer, naast de verzameling beduimelde Havanks die ooit kapot gelezen werden door mijn ooms Manu en Damien. Regelmatig glijdt mijn blik naar het mannetje met de bolhoed, de paraplu en de sigaret in de mond. Je ziet hem zo in Zuid-Frankrijk rondlopen.

Het Zuid-Frankrijk waar Dick Bruna zelf graag op terugblikte in het boek van Céline Rutten: ‘In Cagnes-sur-Mer aan de Côte d’Azur had Havank een kamertje gehuurd en dat zag er net zo uit als op een schilderij van Matisse: openslaande deuren met een balkonnetje ervoor dat rechtstreeks uitkeek op zee. Rechts stond een tafeltje met zijn schrijfmachine en ik vermoed ook wel een glaasje wijn. (…) Ik ben daar meer dan eens geweest, want om daar te zijn … dat was het helemaal. (…) Om dan ’s avonds als het donker was, door die straatjes te lopen en te voelen: die en die heeft hier ook gelopen. Dat was diep geluk.’

Avond van het Spannende Boek

Al was ik voor geen enkele prijs genomineerd, toch betrad ik op 31 mei met evenveel zenuwen als vorig jaar de Melkweg in Amsterdam. Ik mocht er de Schaduwprijs uitreiken en had naar mijn gevoel de speech niet genoeg voorbereid.

In een geestig stukje op de Spanningsblog merkt Peter Kuijt op dat de uitreiking plaatsvond in ‘een broeierige zaal in een naar evenementenpils meurende poptempel’.  Het was er inderdaad snikheet en benauwd, misschien moet de Avond van het Spannende Boek naar een grotere locatie uitkijken. Nog een geluk dat de mensen van De Geus kleine windmolentjes uitdeelden. De ongelukkigen die geen windmolentje te pakken kregen, goten met plezier een halve liter koele evenementenpils naar binnen. In zo’n hitte glijdt dat toch een stuk makkelijker door de slokdarm dan, ik zeg maar wat, heilbot en rode wijn.

De Schaduwprijs ging volledig terecht naar Linda Jansma met Caleidscoop, een thriller met verrukkelijke dialogen en een bijzonder mooie psychologische karakterschets.

En toen was het tijd voor het grote moment. Voor wie er niet bij was, hier is het:

Meteen wist ik dat er deze zomer twee boeken op mijn leeslijst staan: de nieuwe van Linda Jansma, en de winnaar van Gauke Andriesse.
En wat ik ervan vond dat mijn Gouden Strop-jaar erop zat, zie je hier.

In de schaduw van de Strop

Twee weken geleden ontving ik een eerste pakket met boeken voor de Schaduwprijs. Het ideale moment, met de kerstvakantie voor de deur.

De Schaduwprijs is de prijs voor het beste, Nederlandstalige spannende debuut. Debuteren in het boekenvak is niet gemakkelijk dus is zo’n aanmoedigingsprijs zeker op zijn plaats. De Schaduwprijs bestaat uit een leuke zeefdruk van Dick Bruna van de Schaduw, het bekende personage van Havank, en een geldbedrag van 1000 euro. Dat bedrag lijkt bescheiden, maar voor veel debutanten is het meer dan hun debuut oplevert aan auteursrechten.

De Schaduwprijs wordt uitgereikt tijdens de Power of Plots, samen met zijn grote broer, de Gouden Strop. De jury van die prijs wordt dit jaar voorgezeten door actrice Inge Ipenburg, bekend van de soap Goede Tijden, Slechte Tijden.  Een goede keuze, want soaps en thrillers hebben veel gemeen. Ze zijn razend populair, eenmaal je eraan begint, kan je er niet mee stoppen, én er wordt op neergekeken door de zelfverklaarde minnaars van de goede smaak.