Thrillen in stijl

Naar aanleiding van zijn zestigste verjaardag was Pieter Aspe te gast bij Radio 1. Tijdens het interview zei hij: “Ik vind het stom als mensen proberen om misdaadverhalen literair te maken, want dat is meestal hetzelfde als vervelend. Niet dat literatuur vervelend is, maar een verhaal vertel je op een boeiende manier, en een boeiende manier is een vlotte manier. Dan moet je echt snel vooruitgaan en je concentreren op de personages, het verhaal, het ritme van het verhaal, en dat soort dingen. En dat is meestal niet literair.” Later voegde hij daaraan toe: “Het is ook mijn bedoeling niet dat te proberen, want ik denk dat het ten koste zou gaan van de kwaliteit van mijn verhaal.” De reactie van interviewer Kobe Ilsen was sprekend. Hij wist even niet meer wat gezegd. “Ah ja… dus… ja, ja, ja”, hakkelde hij vol ongeloof.

Tja, hoe moet Aspe anders zijn formuleschrijverij verdedigen? Onlangs werd het nog ‘uitgemergeld bandwerk’ genoemd op een blog. Toch is hij niet de enige die het zegt. Zoals Tomas Ross in een interview met Crimezone: “Wij schrijven ook geen literatuur. Tot die inkeer ben ik inmiddels gekomen. De plot is belangrijker dan de stijl. Uiteindelijk gaat het er gewoon om wie het heeft gedaan of wat er is gebeurd.”

Charles den Tex, toch vaak geroemd om zijn stijl, stelde het minder scherp toen hij zijn schrijfstijl met die van zijn vrouw vergeleek op de Spanningsblog: “Zij componeert haar tekst. En die zit dan ook zo goed in elkaar, zonder moeilijk gedoe of zo. Zij is daar heel knap in. Ik schrijf drie keer sneller dan Anneloes, ik ben iemand die tempo wil maken met dan maar iets minder mooie zinnen. Dat zal haar niet overkomen. Zij is stilistisch uitzonderlijk goed.”

Waarom zou stijl minder belangrijk zijn in een misdaadroman? Waarom zou je tevreden zijn met lelijkere zinnen als het ook met mooie kan? Oké, een thriller heeft geen nood aan allerlei tierlantijnen (moeilijk gedoe of zo), maar die zijn ook in de gewone literatuur niet zo vaak te vinden. De meeste goede literatuur is vlot en toegankelijk geschreven. Een literaire stijl is niet noodzakelijk complex en gezocht. “Zo beknopt als een bankcheque moet je schrijven”, zegt Tommy Wieringa in de laatste editie van dS Weekend.

Schrijfstijl hoeft niet op de voorgrond te staan, maar is wel belangrijk voor de uitstraling van een boek, het verhoogt de betrokkenheid, het draagt bij aan de emotionele beleving van de plot, het bepaalt voor een groot stuk het leesplezier.  Een slechte stijl is ook een stijl, en maakt je verhaal gewoon… lelijk.W e hebben in àlles stijl nodig. Ook in misdaadromans.


Een reactie op “Thrillen in stijl

  1. Roerend mee eens! Er is geen enkele reden waarom een sterke plot en een gepolijste stijl niet hand in hand zouden kunnen gaan. Wie zichzelf een schrijver wil noemen, zou het allebei moeten nastreven. Wie het tegendeel beweert, is wellicht gewoon een luiaard. Nah. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s